Helen Sprackling w The new setting your table, its art, etiquette and service przypomina nam jak ważne jest śniadanie.
Jeśli w domu jest pokojówka, jej spokój i miłe usposobienie są ważnym czynnikiem, który sprawia, że śniadanie jest przyjemnym posiłkiem. Jej uniform powinien być schludny, a fartuch świeży i schludny. Śniadanie może być podawane z dbałością o szczegóły i elegancją, charakterystyczną dla innych posiłków. Dobra obsługa jest relaksująca i nigdzie nie jest bardziej mile widziana niż przy pierwszym posiłku dnia.
W poradniku Cuisine et savoir vivre: à l’usage des familles, des educateurs, des hoteliers et des restaurateurs czytamy:
Zdrowie rodziny w dużej mierze zależy od osoby odpowiedzialnej za przygotowywanie posiłków, ponieważ bardzo łatwo jest zanieczyścić żywność i tym samym przenieść choroby na członków rodziny. Z tego powodu pracująca w kuchni służąca musi być zdrowa i bardzo czysta. Musi się codziennie kąpać lub dokładnie myć, a jej paznokcie muszą być zawsze czyste i odpowiednio przycięte. Będzie dbać o mycie rąk nie tylko przed rozpoczęciem pracy, ale także w jej trakcie i zawsze, gdy będzie to konieczne. Część biżuterii, na przykład pierścionki, zostanie zdjęta. Zadba o to, by nosić czyste ubrania, najlepiej bawełniane, aby łatwiej było je prać. Fartuch ochroni jej sukienkę podczas pracy. Powinien być biały, aby łatwo było zauważyć ewentualne plamy. Włosy będą związane siatką na włosy, chusteczką lub czepkiem, aby nie wpadły do jedzenia.
Służąca powinna być skromna, ale nie uniżona, jej mowa powinna być uprzejma, a ubranie schludne i stosowne; nie pojawi się przed swoimi panami na wpół ubrana lub w poplamionych i podartych ubraniach. Ma obowiązek jak najszybciej się przebrać. Strój pokojówek jest bardzo prosty: noszą także czepki. W nieco bardziej eleganckich domach biały fartuch pokojówki jest obramowany koronką lub haftem. Służące nie siedzą przed swoimi panami, chyba że wymagają tego ich obowiązki. Jeśli Państwo zaskoczą je przy stole, natychmiast wstają i siadają dopiero wtedy, gdy równie szybko nakaże im to ten, któremu okazywali ten akt szacunku.
Służąca obsługująca gości powinna być schludnie ubrana w prostą czarną suknię, biały fartuch, kołnierzyk, mankiety i prosty czepek. Na lunch lub wczesną kolację można założyć czarną jedwabną lub serżową sukienkę, jeśli po posiłku ma zająć się porządkami. Włosy powinny być starannie uczesane i spięte, a szczególną uwagę poświęcić musi dłoniom, które powinny być czyste i zadbane. Dobra służąca powinna poruszać się szybko i lekko, bez pośpiechu i zamieszania. Powinna odpowiadać zawsze najciszej, jak to możliwe. Nie powinno być brzęku naczyń ani hałasu sreber i szklanek. Musi skupić całą swoją uwagę na wykonywanej pracy i nigdy nie pozwolić, by jej uwaga odbiegała od tego, co się dzieje. Niezbędne są również miłe i uprzejme maniery, a także troska o komfort obsługiwanych osób i gotowość do sprostania ich potrzebom. Przed podaniem posiłku powinna zapoznać się z zawartością menu i zastanowić się, co będzie potrzebne do podania poszczególnych dań, aby uniknąć niepotrzebnego czekania ani opuszczania sali po rozpoczęciu posiłku. Powinna również zadbać o to, aby wszystko, co znajduje się na stole i jest używane podczas serwowania, było jak najjaśniejsze i najczystsze.
W innym, podobnym poradniku, tj. Table Service for All Occasions czytamy:
Pracodawca jest odpowiedzialny za zapewnienie odpowiedniego ubioru. Wiele hostess zapewnia uniformy w kolorze harmonizującym z jadalnią; inne preferują konwencjonalną czerń, szczególnie na kolację. Uniform obiadowy powinien mieć długie rękawy, ale bardziej praktyczne jest, aby kelnerka podczas posiłków rodzinnych nosiła krótkie rękawy. Buty powinny być czarne, najlepiej oksfordki, aby zapewnić odpowiednie podparcie. Należy je nosić z pończochami, nigdy na gołe nogi ani ze skarpetkami do kostek. Nie należy tolerować butów z obtartymi lub zniszczonymi obcasami, zarówno ze względu na wygodę, jak i estetykę. Jeśli potrzebuje okularów, dopilnuj, żeby je nosiła. Kelnerka nie powinna nosić biżuterii poza prostą broszką do zapięcia kołnierzyka. Wiele kobiet woli zatrudnić niedoświadczoną dziewczynę i przeszkolić ją, jeśli jest pracowita i chętna. Niezależnie od tego, czy kelnerka jest przeszkolona, czy nie, nowy pracodawca powinien wyjaśnić przed podaniem posiłku, jakiej obsługi oczekuje, a jeśli to możliwe, powinien zorganizować posiłek próbny, aby skorygować błędne procedury. Krytykowanie obsługi podczas posiłku z rodziną lub gościem jest błędem. Stwórz okazję do późniejszego omówienia błędów i zaoferuj konstruktywne sugestie w sposób miły i bez wyśmiewania. Uważaj, aby nie zniechęcić do dobrze zamierzonych wysiłków lub nie wprawić w zakłopotanie osoby wrażliwej.
Z Modern Food Studies dowiadujemy się:
Jeśli w rodzinie jest służąca, powinna ona nosić schludny mundur, najlepiej czarny, z białym kołnierzykiem, mankietami i fartuchem, nosić niskie gumowe obcasy i schludne, dobrze wypolerowane buty, mieć pończochy w neutralnym odcieniu z prostymi szwami, czyste ręce i starannie wypielęgnowane paznokcie, a jej cały wygląd powinien być schludny i schludny. Głębokie dekolty, sukienki bez rękawów i biżuteria nigdy nie są akceptowane w stroju pokojówki. Powinna stać wyprostowana i poruszać się szybko, ale cicho i z gracją, nie sprawiając wrażenia chaotycznego, pospiesznego ani w żaden sposób nie dezorientując gości ani nie wprawiając ich w zakłopotanie niedbałością i niezdarnością obsługi. Musi być czujna na ich potrzeby i obserwować gospodarza i gospodynię, aby mogli poprosić ją o jakąś specjalną usługę, jeśli sobie tego życzą. Gdy nie jest zajęta, może stać cicho w jakimś dyskretnym miejscu, dopóki nie będzie potrzebna. Nie powinna rozmawiać z gośćmi, ale mówić tylko wtedy, gdy zostanie zapytana. Powinna być wydajna, aby usługa była świadczona szybko i łatwo a każde życzenie było wykonane bez widocznego wysiłku ze strony gości. Nie poświęca jednej osobie więcej uwagi niż drugiej, ale zapewnia bezstronną obsługę wszystkim. Jedna zręczna lub dobrze wyszkolona kelnerka może z łatwością obsłużyć osiem osób
Klasyczne dzieło Up-To-Date Waitress mówi nam, że:
Strój kelnerki powinien być wykonany z bawełny lub lnu w jasnym kolorze lub w paski. Powinna nosić gładki lub obszyty fartuch z kołnierzykiem i mankietami w tym samym kolorze oraz mały muślinowy czepek. Tę sukienkę nosi się aż do popołudniowej herbaty, chyba że w tym czasie ma miejsce formalny lunch, wtedy sukienkę tę zmienia się na czarną sukienkę z wełnianego materiału i lekkiej tkaniny. Do obiadu zakłada elegancki fartuch, obszyty koronką lub haftem, a czepek zdobi mała kokardka z czarnego aksamitu
W kolejnej pozycji, Book of Modern Etiquette autorstwa Elinor Ames czytamy:
Dawniej kelnerka i pokojówka nosiły szare uniformy rano i czarne po południu i wieczorem. Poranny fartuch był z gładkiego muślinu, po południu noszono delikatny fartuch obszyty koronką. Teraz modne inne kolory. A popołudniowy fartuch może być z ozdobiony koronką. Podobnie, obecna tendencja polega na tym, że kelnerka nosi stosowne nakrycie głowy, a nie nieatrakcyjną małą kokardkę z białą wstążką. Osobiście wolę ciemne, nasycone odcienie na zimę, a jaśniejsze kolory na lato. Głęboki bordowy lub zielony to dobry wybór na zimę, natomiast lawendowy, jasnozielony lub jasnoniebieski można wybrać na lato. Jeśli wolisz jaśniejsze kolory przez cały rok, znajdziesz wiele eleganckich gospodyń, które się z Tobą zgodzą.
Margery Wilson z kolei, w swoim dziele The modern code of social behavior wskazuje na różnice między pokojówką i pomocą kuchenną:
Poranny uniform pokojówki to strój roboczy z prostego materiału, taki sam jak u innych służących. Nosi czepek i fartuch z śliniakiem. Dba o sypialnie rodziny i obsługę. Dba o pościel i przybory toaletowe, a także o czyste lustra i srebra toaletki. Jeśli jest więcej niż jedna pokojówka, druga dba o pokój dziecięcy, dodatkowe pokoje gościnne i pokoje służby. Jeśli w większych domach jest kilka pokojówek, dzielą one obowiązki odpowiednio. Pomoce kuchenne mogą nosić dowolny rodzaj czystego bawełnianego uniformu. Może być biały lub kolorowy. Członkowie rodziny jej nie widzą. Niemniej jednak w niektórych domach panuje zwyczaj, że po południu przebiera się w uniform z fartuchem.
Accent on elegance: etiquette at home and abroad ma dość liberalne podejście:
Powiedz jej, że jest o wiele ładniejsza z włosami związanymi w kok niż rozpuszczonymi na ramionach, i że jej czarny nylonowy mundurek z białym kołnierzykiem i mankietami jest o wiele bardziej twarzowy niż ta spódniczka w kratę w kolorze czerwonym, a także, że kupiłeś jej śliczny mały biały fartuszek, którego szkoda byłoby pobrudzić, nosząc go podczas polerowania srebra. Podczas posiłków unikaj wytykania jej błędów, nawet jeśli upiera się, żeby najpierw obsłużyć kobietę siedzącą po lewej stronie twojego męża. Zamiast tego, przypomnij jej o prawidłowej kolejności serwowania tuż przed kolejną kolacją.
All About Entertaining Kay Corinth, napisany w 1966 przez and Mary Sargent wskazuje jak możemy „użyć” sprzątaczkę. Tak, dokładnie tak jest tam napisane!
Jeśli używasz swoją sprzątaczkę jako kelnerkę na przyjęciach, upewnij się, że ma odpowiedni uniform. Warto kupić jej czarną sukienkę z rękawami za łokcie i białym kołnierzykiem i mankietami. Na to zawiązuje biały fartuch, który może, ale nie musi, mieć ramiączka
Davide C. Minter w swoim dziele The Book Of The Home instruuje:
W dużych domach, w których zatrudnionych jest kilka pokojówek, należy wymagać noszenia munduru, zwłaszcza w przypadku osób które otwierają drzwi i obsługują jadalnie i salony. Mundurek poranny powinien składać się z sukienki z materiału łatwego do prania, białego lnianego fartucha i prostego czepka. Po południu czarna sukienka i biały, elegancki fartuch oraz czepek. Jeśli chodzi o czepki, schludnie uczesana głowa z wąskim, białym pasem muślinu może prezentować się o wiele lepiej niż nieuporządkowana czupryna pod dużym czepkiem. Wiele służących sprzeciwia się noszeniu czepków, a sprzeciwy te należy uwzględniać w miarę możliwości, nie naruszając dyscypliny domowej. Sztywny mundurek nie musi być wymagany w przypadku służących, których praca ogranicza się do kuchni lub spiżarni, ale ich ubrania muszą być czyste i schludne, a włosy zadbane i schludnie uczesane.
W wydanym w 1928 roku For The Hostess (chodzi o Panią domu, nie o współcześnie rozumianą hostessę) możemy przeczytać
Kucharka i pomoc kuchenna mogą nosić staromodne sukienki z perkalu lub bawełny, ale z reguły bardzo rozsądnie wolą otulić się ochronnymi, białymi fartuchami lub białą sukienką, z białymi czepkami na włosach. Rano pokojówki i pokojówki noszą sukienki w kratkę, zazwyczaj w jednolitych kolorach, z praktycznymi fartuchami. W okazałych domach nawet te stroje są zgodne z jakimś starannie zaplanowanym schematem, ale w małym apartamencie, jeśli pokojówka, kelnerka i pokojówka będą nosić schludne, praktyczne, zmywalne sukienki i czepki zakrywające włosy, będziemy usatysfakcjonowani. Po południu i wieczorem stroje pokojówek mają dużą swobodę. Mogą się one wahać od klasycznych czarnych lub szarych popelin z konserwatywnego domu po krepdeszyny w odcieniach zieleni jabłek lub błękitu. Fartuchy i czepki popołudniowe mogą być zarówno obszyte koronką i drobnymi falbankami, jak i z najdelikatniejszego muślinu o najprostszych fasonach. Wśród większości służących, a zwłaszcza wśród tych, którzy nie mają doświadczenia w eleganckiej służbie, istnieje pewien przesąd, wprawdzie głupi, ale często głęboko zakorzeniony, są one przeciwne noszeniu czepków. Jeśli Pani domu musi zmierzyć się z tym uczuciem, dobrze by było, gdyby taktownie wyjaśniła, że czepek nie jest większym piętnem niż fartuch, a następnie złagodziła sytuację, wybierając czepek tak stosowny, jak to tylko możliwe. Każda służąca powinna mieć co najmniej trzy uniformy i siedem lub osiem fartuchów, a także trzy lub cztery czepki. Fartuchy z ramiączkami są obecnie najmodniejsze, a uniformy dopasowane w talii sprawiają wrażenie smuklejszych. Pani powinna zwracać uwagę na szczegóły i upewnić się, że buty są w dobrym stanie, pończochy są czarne, buty są bez obcasów, włosy są starannie ułożone i że nie ma żadnych niepokojących dodatków, takich jak naszyjnik lub pierścionek.
Z wydanego w kwietniu 1947 periodyku House & Garden dowiadujemy się:
Prawidłowy i dopasowany uniform dobrze wpływa na morale pokojówki i na Twoje własne. Jeśli zatrudniasz osobę do prac domowych, powinna ona nosić uniform rano, z krótkimi rękawami latem i długimi zimą. Na to nakłada się duży biały fartuch z śliniaczkiem z przodu. Wieczorem przebiera się w czarną jedwabną sukienkę z białym kołnierzykiem i mankietami oraz biały fartuch. Innymi słowy, nie powinna nosić sukienek zbyt wymyślnych ani takich, którymi będzie musiała się przejmować. Nie będzie miała czasu na pranie delikatnych kołnierzyków i mankietów ani na usuwanie plam z taftowych fartuszków. W domu, w którym dwie pokojówki obsługują stół lub w którym jest pokojówka i kelnerka, mogą one nosić kolor czarny, bordowy, ciemnozielony lub szary po południu.
