W nieśmiesznej komedii Pierino la peste alla riscossa z 1982 roku spotykamy nieco już starszą gosposię w raczej brzydkim zielonkawym uniformie.
W Peccati in famiglia (1975) obserwujemy jako młoda pokojówka w sukience, fartuszku i czepku podaje do stołu.
W komedii Max mon amour (1986) Victoria Abril gra służącą która dostaje uczulenia od sprowadzonej do mieszkania małpy. Scena otwierania drzwi jest przepiękna. Wychodząc z pokoi sprawdza czy kołnierzyk jest zapięty a potem w poniżający sposób stoi czekając aż gość wejdzie.
Umundurowana gosposia pojawia sie także w filmie Asso (1981), w jednej ze scen Pani wręcza jej klucz do mieszkania, czyżby po to aby poszła na zakupy?
W tegorocznej produkcji Poveri Noi, rodzinę obsługuje czarna służąca, w stroju adekwatnym do włoskiej pogody: pełnym uniformie z długim rękawem, z białym fartuszkiem, całkowicie zapiętym i czepkiem.
W filmie RTT (2009) widzimy dwie zabiegane pokojówki sprzątające część wypoczynkową rezydencji.
W bardzo interesującym L’ordine del tempo (2023) imigrancka gosposia jest jedną z ważniejszych postaci. Mimo gorąca panującego w wakacyjnym domu zawsze, od rana do wieczora widzimy ją w uniformie.
W ostatniej części filmu Segreti Segreti (1985) przenosimy się do willi w której obserwujemy pracę młodej służącej w dopasowanym uniformie, zapiętym kołnierzyku i fartuszku. Mam nadzieję, że jest tak ubrana jak Pani nie ma w domu.
Rosina Fumo viene in città… per farsi il corredo (1972) to film szczególnie interesujący ale dostępny w fatalnej jakości. Tak złej, że poprosiłem AI o rekonstrukcję jednej ze scen.
La casa del piacere (1994) to dramat erotyczny w którym w początkowej sekwencji pojawia się służąca w niebieskim fartuchu.
Ostatnim filmem na dziś jest Un sussurro nel buio (1976) w którym podglądamy przy pracy uroczą i uśmiechnięta służącą w sztywnym uniformie wraz z czepkiem który nosi niezależnie od pogody. A może właśnie z tego względu?
