W okresie wiosennym i letnim 1989 roku, w rezydencji wokół której rozgrywała się akcja opery mydlanej „Wszystkie moje dzieci” pracuje, zamiast zwyczajowo starej murzynki, młodziutka blondynka, przez okulary podobna do bohaterki telenoweli El desprecio (zresztą, sprawdźcie sami). Mimo braku scen, w których by rzeczywiście zajmowała się porządkami, ubrana w absolutnie klasyczny czarno biały uniform z długimi rękawami i fartuszkiem w talii, zawsze schludna i zapięta, kradnie każdą scenę w której się pojawia.
